شعر ها و یادداشت های محسن با فکر

غزل شماره ۳درابرهای یائسه،رگبارنیزنیستبی گل،به روی شاخه،بروبارنیزنیستپویندگانِ نابلدِراه وچاره ایمدرجاده ای که ساده وهموارنیزنیستشاید،طلسم بختِ بدِخود،شدیم مابختی،اگرچه خواب،نه،بیدارنیزنیستبیگانه رابه خانه ی خودراه داده ایمبادآن زمان،نشانی ازاغیارنیزنیستگاهی،برای رفتن مهمان مهربانچون بود،عزیزومحترم،اصرارنیزنیستداروی تلخ،خورده وبهترنمی شویماینجاطبیب،مرهم بیمارنیزنیستآزادگی وزندگی وزن،غرورماستحکم زمانه را،سرِانکارنیزنیستآنروزمی رسدکه ببینیم وبشنویمدربین مردم،اینهمه،دیوارنیزنیستچون کشتگان عاشق این ...

غزل شماره ۲میلی به همنشینی ودیدارنیزنیستافسرده را،هوای چمنزارنیزنیستبیهوده،دل،به نورنبستیم،اگرچه بازدرآسمان،ستاره،پدیدارنیزنیستوقتی که خود،تبربه تن خویش میزنیچندانی احتیاج،به پیکارنیزنیستصدباروعده دادی ونشنیده ایم ماگوشی برای وعده ی این بارنیزنیستبُردیدمان به ورطه ی غرقاب رنج وفقربااین ادا،که اینهمه بسیارنیزنیستهرکوی،اگرچه،پرشده ازالتهاب وخشماین ماجرا،برای توهشدارنیزنیستجانِ به لب رسیده،دراین شهر،شد،زیاداین روزها،رفیق تو بازارنیزنیستمارابه آب ودانه ی کم،داشتی،ولیجام توازخوشی،پُروسرشارنیزنیستازما...

غزل شماره ۳درابرهای یائسه،رگبارنیزنیستبی گل،به روی شاخه،بروبارنیزنیستپویندگانِ نابلدِراه وچاره ایمدرجاده ای که ساده وهموارنیزنیستبیگانه رابه خانه ی خودراه داده ایمبادآن زمان،نشانی ازاغیارنیزنیستگاهی،برای رفتن مهمان مهربانچون بود،عزیزومحترم،اصرارنیزنیستداروی تلخ،خورده وبهترنمی شویماینجاطبیب،مرهم بیمارنیزنیستآزادگی وزندگی وزن،غرورماستحکم زمانه را،سرِانکارنیزنیستآنروزمی رسدکه ببینیم وبشنویمدربین مردم،اینهمه،دیوارنیزنیستچون کشتگان عاشق این سالها،بزرگ،درباغ های شهر،سپیدارنیزنیستهرگز نگوبه مادرم ازحکم...