هنوز ساعتی از برآمدن خورشید نمی گذرد که گردهم می آییم تا مبهم کنیم عاطفه ها وخاطره هایمان را از هم پس ابتدا باد های گرم فرا خوانده می شوند برای برخاستن غباری سرد تا نتوانم زیبایی لبخندی را که بر لبانت می نشیند باز شناسم حتی کلام جادویی عشق را که از زبانت جاری میشود بشنوم آنگاه در هیات سایه هایی ظاهر...

اکتبر 4u200f، ساعت u200f20:44u200f · می دیدم هراس مداومی را پیرامون کلبه ای که درآن می زیستیم وشباهنگام نه چراغی بود ونه صدایی که نور تنها از ستارگان بود وصدا از قورباغه ها محسن بافکرلیالستانی

من نیستنم اما تو اگر نیز نباشی اندیشه ی ماندن شود اینجا متلاشی گفتیم به نو زاد در آغوش پدر را با نا حن خود صورت مارا نخراشی تیغی ست به دست تو وترسم همه این است گر سر به برت آورم آنرا نتراشی باید که بریزد پی وبنیان سرامان ایجاد بنا را چو سپردیم به ناشی ما راغب بازیگری عرصه نبودیم فرصت سپری شد به تماش...