اوراق ناگشودنی پاره

اوراق ناگشودنی پاره پاره

می خواهم ازتوتاکه بیابی دوباره ام
همگام ماهتاب وعبورستاره ام

دیدی که دیرشد،شب و فردانیامده ست
خورشید،گم شد ازنظر وازنظاره ام

تبعیدخویشتن شده ام دردیارخود
پیشم بیا که تاشوی ازرنج،چاره ام

والایی ترانه ی من بودی ونشد
راهی بجویم ازقفس استعاره ام

خلقی اگرچه می شنوندم،نخوانده اند
اوراق ناگشودنی پاره پاره ام

لب،بازکن به شعروسخن،بازهم که باز
قوّت دهی به زمزمه ،باهراشاره ام

یامی روم زخاطر ویاگم نمی شوم
چندی،درانتخابم و دراستخاره ام

تو،پرشماره ای ومن،اندک،ولی،چرا
روزی نیاوری به حساب وشماره ام؟

وارستگی،نکرد مرا،دورازاحتیاج
دنیا،گذاشت درتب وتاب وشراره ام

یکروز،می‌رسد که ببینید وبشنوید
چون،تاک،کرده اندشراب وعصاره ام

محسن بافکرلیالستانی